Słowo "huna" znaczy "tajemnica" i nie mówi nam to w zasadzie nic. Użyto go dla oznaczenia hawajskiej wiedzy o naturze rzeczywistości, która wykorzystywana jest w celach praktycznych, w szeroko pojętym uzdrawianiu.

Wiedza huny nie jest filozofią, która reflektuje istotę tej natury. Poruszamy się po gruncie praktyki, która polega na minimalizowaniu i eliminowaniu cierpień poprzez harmonizowanie warunków zewnętrznych i wewnętrznych.

Uzdrowieniu metodami huny podlegają nie tylko ciało i umysł (jak zwykło się rozumieć uzdrawianie powszechnie), ale i okoliczności, różne dziedziny życia (finanse, związek, relacje rodzinne, przyjacielskie, sfera duchowości).

Huna oznacza szereg zasad i sposobów o charakterze praktycznym, służących do poprawy jakości życia. Jest tym i niczym więcej.

Błędem jest czynienie z niej filozofii życia, religii, szkoły ezoteryki czy okultyzmu.

Najbliższe istocie huny jest pojmowanie jej jako szamanizmu (kiedy szamanizm zredukujemy do pragmatycznych reguł wprowadzania harmonii pomiędzy człowiekiem a jego środowiskiem zewnętrznym i wewnętrznym, bez odnoszenia się do istot wyższych a tylko z wykorzystaniem naturalnego potencjału jego samego i świata naturalnego).

Hunę można też rozumieć - i będzie to dla wielu osób korzystniejsze - jako pewną wiedzę psychotroniczną. Poznanie podstaw psychotroniki umożliwia skuteczne wdrażanie się w hunę.

Ktoś z kolei poznający hunę, musi zarazem zapoznać się z tymi podstawami, czyli z konieczności staje się psychotronikiem.

Twierdzenia obecne w psychotronice istnieją i na gruncie huny. Oto jedne z najważniejszych w odniesieniu do praktyki uzdrowicielskiej:

  • istnienie ciał subtelnych (zwłaszcza ciała energetycznego) i ośrodków witalnych (czakr)
  • istnienie energii subtelnej
  • możliwość kontrolowanego korzystania z ciał subtelnych w celach terapeutycznych na miejscu i na odległość
  • istnienie zdolności psychotronicznych (zwłaszcza telepatii, telekinezy, jasnowidzenia), które okazują się niezbędne do odpowiedniego korzystania z metod huny i podlegają rozwojowi w trakcie treningu
  • zachodzenie potrzeby zarządzania energią w procesie uzdrawiania (haw. mana)

Huna bez podejścia psychotronicznego może stać się niebezpieczną zabawą o podłożu religijno-ezoterycznym. Max Freedom Long, pierwszy autor używający słowa "huna" i twórca systemu pod tą nazwą (który jednak odbiegał w wielu istotnych momentach od tego, co rzeczywiście działa na Hawajach) przyczynił się do popularyzacji innego, pod wieloma względami groźnego i nieprawidłowego rozumienia sztuki uzdrawiania, łącząc ją z egzorcyzmami i potrzebą wyrzucania "zjadających towarzyszy", teozofią (sam należał do Towarzystwa Teozoficznego), wiarą w Wyższe Ja istniejące poza własną jaźnią itp.

Poprawki do tego starał się wnosić Serge Kahili King, negując wprost wiele z aksjomatów Longa, który otrzymał wykształcenie od rdzennych Hawajczyków z wyspy Kauai, z rodziny Kahili (do której został według tradycji zaadoptowany, by móc partycypować w jej przekazie). Ludzie ci nie nazywali swojej wiedzy "huną", zrobił to King zapewne w celu zreformowania pojęcia i zaproponowania uzupełnienia do tego, co głosił Long jako w większości swój własny produkt, choć w pewnych podstawowych rysach tożsamy z tym, czego nauczył się King (stąd pewne pokrewieństwo obu "hun").

Trening w hunie wymaga kompetentnego instruktarzu. Osoby po szkołach psychotronicznych i inne zajmujące się czynnie psychotroniką, znające podstawy, mogą zazwyczaj od razu zacząć korzystać z technik. Inne powinny przejść odpowiedni trening, jako że z technikami energetycznymi nie można postępować dowolnie, istnieje poważne ryzyko zaszkodzenia sobie wskutek chaotycznych, nieuporządkowanych i niewłaściwie wykonywanych praktyk.

Dobrze gdy i znawcy psychotroniki zapoznają się z podstawami pracy z hunie, niekiedy są one bowiem poznawane ekonomiczniej, skuteczniej i bezpieczniej, a czasami warto zrezygnować z tego, co zwykło się stosować w hunie i zaadoptować coś z psychotroniki.

Hawajskie powiedzenie głosi: "w jednej szkole nie znajdziesz całej wiedzy", zaś według przekazu Serge’a Kahili Kinga huna to system otwarty, który można dodać do innych lub do innego dołączyć hunę. "Miarą prawdy jest skuteczność", a skuteczność tę określa poziom zdrowia i dobrobytu zewnętrznego i wewnętrznego, nie zaś kryterium teoretyczne, czyli jakaś "logia".

Huna to sposób na to, żebyś poznał i zrealizował siebie, zapewniając sobie odpowiedni kierunek w życiu zawodowym, związku, sferze zdrowia. Posiada sposoby przyciągania ludzi, środków, tworzenia okoliczności, harmonizowania, które psychotronika tłumaczy za pomocą pojęć jak "telepatia", "telekineza", "jasnowidzenie".

Hunę należy traktować jak narzędzie. Samo w sobie nie ma żadnej mocy. Zadziała tylko wtedy, kiedy się je użyje. Niezbędna jest jednak wiedza o tym, jak bezpiecznie z niego korzystać, jako że niestosowanie się do zasad bhp poskutkuje mniejszymi lub większymi błędami i wynikającymi z nich cierpieniami, które dokonają w życiu mniej lub bardziej trwałych uszkodzeń.