Nie ma człowieka na tym świecie, który nie popełnia błędów. Być może można wykluczyć osoby skrajnie chore, tzw. ludzi-warzywka i niemowlęta, ale każdy, kto w sposób świadomy i wolny działa, myli się.

Ty też, nie jesteś wyjątkiem.

Mamy dwa wyjścia: albo zaakceptować ten fakt, albo walczyć ze sobą ilekroć popełnimy jakąś pomyłkę.

Błędów nie da się uniknąć. Oczywiście wielu da się zapobiec, ale popełniania ich w ogóle nie można.

Czym jest błąd? Błąd można rozumieć jako błędne poznanie, jak i oparte na nim działanie.

Czegoś nie wiesz - to zasadnicza kwestia, istota błędu. Nie wiesz kim lub czym jest ktoś lub coś, albo nie wiesz jak zrobić to czy tamto. Mylimy się poznawczo - to istota popełniania błędów.

W tym też mamy gotową odpowiedź jak właściwie reagować, kiedy się mylimy - uczyć się, czyli poznawać nowe, to, czego jeszcze nie poznaliśmy.

Potępianie się nie prowadzi do nowej wiedzy, podobnie jak żal i wypominanie sobie i innym porażek. Jest jak ocet wylewany na ranę.

Warto po prostu nauczyć się uczyć - opanować umiejętność, wspartą nawykiem, żeby na każde niepowodzenie odpowiadać otwieraniem szerzej oczu i nadstawianiem uszu.

Błąd to przedmiot do badania. Patologie są głównym źródłem wiedzy medycznej, dzięki ich obserwowaniu i analizowaniu w ogóle możliwa stała się sztuka lekarska.

Stańmy się naukowcami dla samych siebie. Naukowiec nie ocenia moralnie przedmiotu swojej obserwacji, po prostu wnika w niego poznawczo, konfrontuje się z nim takim, jakim jest.

Odejmuje nawet wszystko, co mogłoby odwracać jego uwagę, zawiesza wszelkie sądy, i patrzy, opisuje, robi raport, potem wyciąga różne wnioski ogólne.

Wniosek następuje po nagromadzeniu danych, obserwacji, a nie przed!

My jednak mamy skłonność do osądzania siebie i innych z góry. Posiadamy pewien system pojęć i przekonań (czytaj: przesądów) i na jego podstawie wyrokujemy. W ten sposób przekonania te stają się jeszcze bardziej sztywne, poza tym bardzo często zupełnie mijają się one z prawdą.

Potępianie się wynika ze sztywnego systemu myślowego, z kolei uczenie się to efekt elastyczności, nakierowania na poznanie rzeczywistości.

Tylko wiedza może posłużyć nam do zmiany sytuacji, uzdrowienia, niekiedy samo zrozumienie czegoś uzdrawia, uwalnia od lęku, stresu. Do tego jednak potrzeba obserwacji. Wydawanie odgórnych sądów uniemożliwia poznawanie, szufladkuje ludzi i zjawiska, co utrudnia, bądź nawet wyklucza, ich uważną obserwację.

A4 Infociacho